Tam Öğrenme Modeli, sınıf içindeki hızlı ve yavaş öğrenen tüm öğrencilerin öğretim hedeflerine ulaşmasını sağlamayı amaçlayan bir yaklaşımdır. Her öğrencinin %70'lik bir başarı oranına ulaşması hedeflenir. Bu model, öğrencilerin öğrenme hızlarındaki farklılıkları göz önünde bulundurarak, bireyselleştirilmiş ve destekleyici bir öğrenme ortamı sunar.
Öğrenme eksiklerini belirlemek ve gidermek için kullanılan testlere izleme testleri denir. Tamamlayıcı öğretim etkinlikleri ise öğrenme eksikliklerini gidermek için kullanılan çeşitli yöntemleri içerir:
Öğretmen, "Çarpma İşlemi" ünitesini işlerken öncelikle diagnostik bir değerlendirme yapar. Öğrencilerin %30'unun temel çarpma işlemlerinde eksik olduğu görülür. Bu öğrencilere ek alıştırmalar verilir, küçük gruplar halinde tekrar öğretim yapılır ve bilgisayar destekli eğitim kullanılarak konu pekiştirilir. Formatif değerlendirmelerle öğrenme sürekli izlenir ve %70 başarı sağlanana kadar ek destek verilir. Sonrasında Summatif değerlendirme ile öğrenme ölçülür.
Ön koşul öğrenme düzeyini belirleme, varsa eksiklikleri giderme amacıyla kullanılır. Öğrencinin mevcut bilgisini ölçer.
Öğretim sürecinde düzenli aralıklarla yapılan değerlendirmelerdir. Öğrenmedeki ilerlemeyi izler ve öğretimi iyileştirmek için geri bildirim sağlar. Değiştirici etkinlikleri kapsar.
Öğrenme sürecinin sonunda yapılan, öğrenilenlerin genel bir değerlendirmesini yapan testlerdir. Öğrencinin ne kadar öğrendiğini ölçer. Örneğin, ünite sonu sınavları.
Öğrenme eksiklerini belirlemek ve gidermek amacıyla kullanılan testlere izleme testleri denir. Bu testlerin sonucunda ortaya çıkan eksiklikler tamamlayıcı öğretim etkinlikleriyle giderilir.
Tam öğrenme modelinde bu süreç öğretmen tarafından detaylandırılır ve uygulanır. Öğretmen, ek ders yapımı, bireysel konu anlatımı veya akran eğitimi gibi çalışmaları hazırlamak ve uygulamakla sorumludur.
Öğrencinin sürecin başında taşıması gereken özelliklerdir. İki alt başlığa ayrılır:
Bu kısım, pekiştireç, ipucu, dönüt-düzeltme ve etkin katılımı içerir.
Bir davranışın ortaya çıkma olasılığını artıran uyaranlardır. Öğrencilerin doğru ve beklenene yakın davranışları pekiştirilir.
Öğrenciyi harekete geçiren, istenilen davranışın yapılmasına yardımcı olan mesajlardır.
Dönüt-Düzeltme ve Etkin Katılım da bu başlığın altındadır.
Zor ve karmaşık konularda sürekli pekiştirme, normal konularda aralıklı pekiştirme kullanılmalıdır. Pekiştirmenin neden verildiği öğrenciye açıklanmalıdır. Sürekli aynı pekiştirme kullanılmamalıdır.
Bu başlık altında üç temel değişken ele alınmaktadır:
Tam öğrenme, bilişsel (bilme, kavrama, uygulama vb.), duyuşsal (ilgi, tutum, özgüven vb.) ürünlerde ve öğrenme hızında, düzeyinde ve çeşidinde artış sağlar.
Yapılandırmacı yaklaşım, öğrenmenin pasif bilgi alımı değil, aktif bir bilgi yapılandırma süreci olduğunu savunan bir eğitim felsefesidir. Piaget, Vygotsky, Dewey, Gestalt gibi düşünürlerin fikirlerinden etkilenmiştir.
Öğrenciler, gerçek dünya problemlerini çözmek için proje geliştirirler. Bu süreçte araştırma yaparlar, işbirliği yaparlar ve sunum hazırlarlar.
Öğrenciler, sorular sorarak, araştırarak ve tartışarak öğrenirler. Öğretmen, öğrencilerin düşünme süreçlerini yönlendirir.
Öğrenciler, küçük gruplar halinde çalışarak, birbirlerinden öğrenirler ve birbirlerine destek olurlar.